Hoe zit het met de relatie tussen roken en sarcoïdose?

Ik krijg een vraag van een lezer over onderstaande tweet:

http://twitter.com/JulesPrast/status/272280109245931521

Deze tweet heeft betrekking op deze passage in een artikel over burgemeester Aboutaleb van Rotterdam in Elsevier van deze week:

Het is inderdaad zo dat mensen die roken minder risico lopen sarcoïdose te krijgen, zo merkte een longarts op tijdens een symposium ter gelegenheid van de opening van het Sarcoïdose Centrum in het Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam, eind oktober jongstleden.

Wordt roken dan aangeraden aan mensen die al sarcoïdose hebben, vraagt een lezer aan mij. Beschermt het tegen verergering van de ziekte?

Neen, roken wordt aan niemand aangeraden, en zeker ook niet aan sarcoïdosepatiënten.

Rokers en meerokers kunnen er een veelheid aan gezondheidsklachten van krijgen, variërend van hart- en vaatziekten tot longkanker.

Roken beschermt niet tegen het risico op verergering van sarcoïdose. Patiënten met sarcoïdose wordt afgeraden te roken omdat zij in veel gevallen toch al kampen met aangetaste longen en luchtwegen.

Daarnaast zijn er factoren waardoor zij een verhoogd kankerrisico hebben. Om redenen die artsen niet precies begrijpen, kunnen kankercellen zich ontwikkelen op plaatsen waarop in de longen weefselschade is ontstaan door sarcoïdose. Hetzelfde geldt bijvoorbeeld voor huidaantasting ten gevolge van sarcoïdose.

Patiënten met sarcoïdose worden bovendien vaak blootgesteld aan hoge doses stralingsbelasting bij medische scans. Mensen die behandeld worden met het biologische middel infliximab (Remicade) hebben ook iets meer kans op bepaalde kwaadaardige aandoeningen.

Kortom, roken is voor niemand gezond. Dat rokers minder vaak sarcoïdose krijgen, is enkel en alleen een statistische bevinding van artsen.

Ik ben zelf niet medisch geschoold maar ontleen het bovenstaande aan hetgeen ik als patiënt over sarcoïdose heb gelezen.